’वेचित चाललो...’ वर नवीन:   

हासून ते पाहाणे       भविष्यवाणी       वेचताना... : तुझे आहे तुजपाशी       स्थितप्रज्ञस्य का भाषा       लोकशाहीच्या नावानं चांगभलं       वर्षान्त विशेष: सण आले जुळुनि... (उत्तरार्ध)       वर्षान्त विशेष: सण आले जुळुनि... (पूर्वार्ध)       स्वातंत्र्यदिनाची वेचणी : देशासाठी चार गीते       द मेड ते पोस्टमेन इन द माऊंटन्स... व्हाया प्रदक्षिणा, राशोमोन, ब्रॉडचर्च       अमरत्वाची आस नि चिरंजीवित्वाचा फास       ’बोर्डचाट्या’च्या शोधात       स्त्री-सबलतेचा जाहीरनामा       तडा       वेचताना... : जैत रे जैत       द्विधा       माशा मासा खाई       पुन्हा लांडगा...       वेचताना... : लांडगा       वेचताना... : लांडगा आला रेऽ आला       वृकमंगल सावधाऽन      

बुधवार, २८ नोव्हेंबर, २०१८

भूतकाल-पूजकांचा वांझोटेपणा

भविष्यातच शक्यता शिल्लक असतात, भूतकाळात फक्त नोंदी!

शक्यतांतून निवडीचे स्वातंत्र्य घेऊ इच्छिणारे, निवडलेल्या शक्यतेसाठी झगडण्याची जिद्द असलेले, कष्ट घेऊन तिला मूर्त स्वरुपात आणू पाहणारे, भविष्याकडे बघत वाटचाल करतात. त्यातून नवनिर्मितीचा, यशाचा आनंद आणि परिपूर्तीचे समाधान ते उपभोगू शकतात.

उलट भूतकाळाबाबत शक्यता अस्तित्वात नसतात, तिथे फक्त वास्तवात उतरलेल्या शक्यतेची नोंद असते. त्याबाबत वर्तमानात काहीच बदल करता येत नसतो, करावा लागत नाही. तिला आहे तसे स्वीकारावे लागते. त्यासाठी कोणतेही कष्ट वा संघर्ष करावा लागत नाही. म्हणून कर्तृत्वशून्य नि आळशी जमात भूतकाळात रमते! इतरांनी कढवलेले तूप आयते वाढून घेते.

तिला सर्जनशीलतेचा वाराही लागत नाही, नवनिर्मितीची नि तिची तोंडओळखही नसते. आणि निर्मिती-क्षमतेबाबत वांझ असल्याने तिला स्वत:ची रेघ मोठी करता येत नाही. म्हणून मग इतरांच्या रेघा खोडून लहान करण्याचा आटापिटा करत राहते.

- बाबा रमताराम

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा