शुक्रवार, १८ सप्टेंबर, २०२०

कर्तव्यच्युत पेस्टकंट्रोलयोध्याप्रत...

(कविवर्य वा. रा. कांत याची क्षमा मागून)

झुरळांची माळ पळे, अजुनि मम घरात 
भेट आपुली स्मरशी काय तू मनात ? 

पेरिता फडताळी तू थेंब त्या द्रवाचे
कोण्या छिद्रात असे कोण बैसलेले
हलकट ते झुरळ लपे छान सुशेगात

त्या वेळी, ओट्यावर, आणि तयाखाली
स्वर्णिमाच* जणू पसरे, भर दिवसा काली
फिरत असे, टिच्चून ते, माझिया घरात 

हातांसह स्प्रेगनने तुवा लढताना
हर्बलाचे करडे कळे, मळुनि लावताना
मिशीधारी झुरळ तुज, खिजविते खलात**

तू गेलास, सोडुनि ती माळ, काय झाले,
सरपटणे ते तयांचे, अजुनि उरे मागे
स्मरते ती, पलटण का, कधि तुझ्या मनात?

- चिं. ता. क्रांत (ऊर्फ मंदार काळे)


- oOo -
*स्वर्णिम अर्थात सोनेरी रंगाचे झुरळ **खल आणि बत्ता जोडीतील

कवितेसोबत जोडलेले भाष्यचित्र https://www.pinterest.com/pin/311452130461752527/ येथून साभार.

1 टिप्पणी: